Trigirl - Triathlon and Running Clothing for Women

30 november…

Jolanda — Thu, 01 Dec 2011 19:10:01 +0000

Trigirl Maryvonne is waarschijnlijk haar backpackrugzak aan het inpakken voor een mooie reis naar Zuid-Oost Azië. Heel veel plezier Maryvonne!
   Dat geeft mij mooi de gelegenheid om precies na een jaar te vertellen hoe het moederschap bevalt en wat ik op sportgebied allemaal aan het doen ben. Precies een half jaar geleden ben ik de moeder geworden van “SEB”! Seb is geboren door middel van een keizersnee en was gelijk een vrolijk, zoet mannetje. Ik moest even bijkomen van de operatie en mocht na 8 weken weer voorzichtig beginnen met trainen. Heerlijk vond ik dat, hoewel ik de tijd van rust tijdens de zwangerschap erg ontspannend vond. Het zwemmen heb ik vrij lang vol gehouden, dat was puur om nog wat in beweging te zijn.
   Toch begon het vrij snel weer te kriebelen en tegen mijn verwachting in, wilde ik voor 2012 weer een doel hebben om naar toe te werken. Na lang wikken en wegen heb ik gekozen voor de halve triathlon in Almere. Deze wordt voor het eerst gehouden op 8 september 2012.
   Op dit moment pak ik de draad weer op en wil in de winter mijn conditie weer op peil te krijgen. Moet zeggen dat ik het trainen steeds leuker ga vinden, dit komt ook omdat we goed moeten plannen ivm met Sebje. Met een kleintje word je hier heel goed in en als het mijn trainingsavond is, geeft het een extra motivatie om die tijd goed te benutten .
   In het voorjaar probeer ik weer wat snelheid te krijgen. Ook zal ik weer een paar wedstrijdjes gaan doen. Maar het motto blijft: plezier in het (blessurevrij) trainen met als doel een halve triathlon in Almere met een lach beleven..

The end

Maryvonne van den Berg — Sun, 06 Nov 2011 14:36:37 +0000

Helaas lieve lezers, dit is mijn laatste blog. Het jaar is voorbij gevlogen. Er is veel gebeurd. Ik heb het trainen weer intensiever kunnen oppakken. Ik heb voor het eerst een halve triathlon gedaan, wat een supergave ervaring was! Ik ben afgestudeerd en dat was ook geen gemakkelijke opgave. En dat allemaal in 1 jaar. Ik heb dingen volbracht waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou kunnen. Als dat lukt is dat zo ontzettend gaaf! Dat geeft zo’n ontzettend voldaan gevoel. Ik zou het iedereen willen aanraden, ook al is het therapeutisch

Vorig jaar schreef ik rond deze tijd een mail naar Trigirl om te solliciteren naar de functie als nieuwe ambasadrice voor Trigirl voor 2011. Ik had nooit verwacht dat ik het zou worden, maar niets is onmogelijk en nu zit ik alweer mijn laatste blog te schrijven.

Ik vond het erg leuk om blogs te mogen schrijven. Om jullie te laten meedelen in mijn ervaringen in de wereld van triathlon en ander geneuzel. Ik hoop dat jullie er net zo van genoten hebben als ik. Trigirl was een ontzettende leuke sponsor met een leuke kledinglijn. De kleding voor 2012 mag er ook zijn! Dus hou deze website in de gaten.

Ik wil Patrizia Victor heel hartelijk bedanken dat ik Trigirl mocht promoten naar de buitenwereld.

Maaaaar lieve lezers…niet getreurd… Ik mag nog een jaar langer blogs schrijven voor Trigirl! Ook komend jaar wil ik het voor mij onmogelijke mogelijk maken…
Voor dat ik verder ga bloggen, is er eerst even een break. De maanden december tot en met februari ben ik aan het backpacken in Zuid-Oost Azië. In maart mogen jullie weer een blog verwachten. Zo hebben jullie iets om naar uit te kijken!

Tot volgend jaar en alvast fijne kerstdagen enzo!

…to be continued in 2012.

10 things I like about triathlon

Maryvonne van den Berg — Fri, 07 Oct 2011 16:17:45 +0000

Ander: “Doe jij aan sport?”
Ik: “Ja, ik doe aan triathlon!”
Ander: “Ohja, dat is lopen, zwemmen en fietsen of zo, toch?”
Ik: “Klopt, alleen de volgorde is anders.”
Ander: “Wow! Dat is toch hartstikke zwaar en ver?”
Toen ik nog geen halve gedaan had…
Ik: “Nou, niet zo ver hoor. Ik doe maximaal 1,5 kilometer zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen.”
Ander: “Oooow…dat valt best mee…”
Nadat ik een halve gedaan had…
Ik: “Nou, ik heb dit jaar voor het eerst een halve triathlon gedaan. Dat is 1,9 kilometer zwemmen, 90 kilometer fietsen en 21 kilometer hardlopen.”
Ander: “Jeetje…het is maar wat je leuk vindt….”
Ik: “Ik zal je binnenkort mijn top 10 geven aan wat ik nou zo leuk vind aan triathlon!”

Hierb

1. Zwemmen! Als ik niet kan zwemmen, word ik ongelukkig. Ik vind het heerlijk om het water echt te kunnen ‘pakken’ en mezelf door het water te voelen glijden.

2. Fietsen! Achteraf bekeken heb ik best genoten van mijn lange duurritten alleen op de fiets. Geen gezeur van anderen en genieten van de omgeving.

3. Nieuwe mensen! Bij elke wedstrijd en georganiseerde trainingen kom je nieuwe mensen tegen. Met de één maak je een praatje en spreek je bij de volgende wedstrijd weer. De ander spreek je nooit meer. Met sommigen ontwikkel je een vriendschap. ’Pruts’ en ‘Chickie’ bedankt!

4. Doelen behalen! Het is zo gaaf om iets te behalen waarvan je van te voren dacht dat je het nooit zou kunnen. Of dit nu 2,5 kilometer hardlopen is of een halve triathlon volbrengen…het gevoel blijft hetzelfde, volgens mij. Een euforisch gevoel. Dat is toch een fijn gevoel waar ik lang op kan teren.

5. Supporters! Zonder supporters zijn wedstrijden niet zo leuk als ze nu zijn. De aanmoedigingen helpen mij goed. Het mooie aan ‘onze’ sport is dat iedereen wordt aangemoedigd. Of je elkaar nu kent of niet. Als ik iemand inhaal die wandelt, dan probeer ik toch iets bemoedigens te zeggen, andersom gebeurt dit ook.

6. Afwisseling! Dit is natuurlijk een beetje cliché. Maar van alleen wedstrijdzwemmen werd ik op een gegeven moment wel wat tureluurs. Het is lekker om af te kunnen wisselen in sport en daardoor ook in de omgeving.

7. Nieuwe garderobe! Geheid toen ik meer ging trainen dat ik afviel. ’Helaas’ kon ik daardoor niet meer alles aan. Niet zo charmant als een broek van je kont afzakt… Dus ik moest verplicht winkelen om weer wat nieuws te kopen!

8. Omgeving! Met lange duurritten zie ik nog eens wat van de Flevopolder. Ook door de wedstrijden in het land kom ik ook nog eens op plekken waar ik anders niet zo snel zou komen. Ik zou het leuk vinden om het komende jaar een extra wedstrijd in het buitenland te doen.

9. Materiaal! De meeste triathleten zijn materiaalfreaks. Ik heb dat niet zo erg. Vorig jaar heb pas ik mijn eerste echte tijdrit/triathlonfiets aangeschaft. Ik vind dat de benen ‘het’ nog altijd moeten doen. Eerlijk is eerlijk…met een goed afgestelde fiets op mijn lichaam, fiets ik nu toch harder. En mijn fiets is zo mooi!

10. Trigirl! Vorig jaar rond deze tijd schreef ik mijn brief aan Trigirl om te ’solliciteren’ voor de nieuwe ambassadeur. Met de gedachte: “Ik ben toch niet goed genoeg…”, heb ik de mail verstuurd. Des te leuker dat ik het wel werd. Trigirl is een merk wat juist vrouwen wil inspireren om ook aan triathlon te gaan doen. En zoals ik hierboven al schreef…of je nu 2,5kilometer hardloopt of een hele triathlon doet , mij maakt dat niks uit. Het feit dat je met plezier sport is het ALLERBELANGRIJKSTE!

PS Ook voor hardloopsters heeft Trigirl een leuk assortiment!

Het seizoen zit er op!

Maryvonne van den Berg — Mon, 05 Sep 2011 13:09:21 +0000

En dan opeens zijn alle triathlonevenementen voor mij geweest.

What is next?

Dat is altijd wel lastig. Ik vind het heerlijk om nu even te lantefanteren voor een paar weken. Gewoon doen waar ik zin in heb. Heb ik zin om te fietsen, dan ga ik fietsen. Idemdito met hardlopen. Ondanks dat zwemmen mijn leukste onderdeel is, heb ik dat al 2 weken niet meer gedaan. Dat voelt gek. Het waren wel leuke redenen waarom ik niet kon zwemmen. Afgezien van de donderdag…dat vind ik gewoon wat te laat.

Ik had eerst een belangrijke ‘afspraak’ met mijn vriend op de finishlijn van de hele triathlon van Almere. Gelukkig zei hij JA! Trigirl is gonna get married!
Mijn aanzoek is terug te kijken via deze link (Omroep Flevoland).

De week erop een ander feestje, waarbij we nu eens tot het einde konden blijven. Normaal moeten we bijtijds naar huis, want op zondags zitten we alweer om 8uur op de fiets!

We gaan ook nog een keer even op vakantie. Er zit een joekel van een zwembad bij het hotel, dus daar zullen de nodige baantjes wel in gezwommen worden…of ik lig vooral op een luchtbedje te dobberen, dat kan ook. Het is maar net waar ik zin in heb! Daarna ga ik proberen om het lopen goed op te bouwen, zodat ik zo fit mogelijk mijn ’sabattical’ in ga. Ik ga 11 weken backpacken door Zuid-Oost Azië. Dus van december tot en met februari is het wat stil van mijn kant.

Vanaf maart ga ik er dan weer vol tegen aan. Ik wil in ieder geval weer een halve doen, misschien wel 2 komend seizoen. Tijd genoeg om nog even na te denken wat ik allemaal wil doen volgend seizoen!

Triathlon Weesp

Maryvonne van den Berg — Fri, 26 Aug 2011 15:12:24 +0000

Zondag 21 augustus was de dag van de triathlon van Weesp. Als oud Weespermop is dat eigenlijk een wedstrijd waar ik elk jaar wel aan mee wil doen. En het was ook wel een bijzonder idee, al zeg ik het zelf, dat een 28-jarige voor de 11e keer daar zou starten.

Echter…tot zaterdagochtend was nog onduidelijk of ik mee zou kunnen doen. Na de inschrijving, die altijd overladen wordt met deelnemersaantallen, kwam ik na loting op de wachtlijst terecht, op nummer 16. En ik schoof maar niks op.

Na mijn halve triathlon in Antwerpen waren het energieniveau en motivatieniveau naar het nulpunt gedaald. In plaats van trainen ben ik in ‘beweging’ gebleven, met hier en daar een uitschieter wat ik training kan noemen.
Toen bleek dat ik toch nog mee kon doen, wist ik al dat ik er niet al te veel van hoefde te verwachten. Maar toch…de looptrainingen gingen wel lekker (hogere frequentie en snelheidsgevoel ook wel ok), dus ik hoopte op mijn basisconditie terug te kunnen vallen.

In het parc-fermé kwam ik vriendin, en af-en-toe-trainingsmaatje Denise tegen. Zij is tegenwoordig ook een Trigirl!

Samen richting de start. Al tijdens het wandelen gutste het zweet van mij af. Het was best warm!
Na de start direct volle bak weggezwommen. Ik merkte direct dat ik geen power had. Ik heb de hele weg alleen gezwommen, maar het gat met de roze badmutsen voor mij werd niet groter. Uiteindelijk ruim onder de 15minuten gezwommen, dus dat was prima!

Met fietsen moesten we een nieuw parcours fietsen. Even wennen dus. 5 Rondes met een paar lastige bochten erin. Wederom geen power. Na 3 rondes kwam ik in mijn ritme en ging het fietsen ook iets sneller. Van mij had het nog wel 5 rondjes extra mogen duren! Na 1u10 gefietst te hebben, mocht ik afslaan naar het parc-fermé.

Oeioei…met het lopen had ik het direct benauwd. Ik was zo kortademig, ik werd er misselijk van. Erg balen, want het hogere looptempo zat er niet in. Ik heb heel veel gewandeld. Uiteindelijk gefinished in 2u34. Er zit echt meer in. Balen…maar het is niet anders! Gauw maar vergeten. Dit jaar was het doel Antwerpen, en dat is prima gelukt.

Morgen nog coachen bij de triathlon van Almere. Ik krijg inmiddels wat kriebels. Ook voor mij is het spannend!

Nog even wat leuke foto’s op een rijtje:

(foto’s: www.weespertriatlon.nl)