Mijn studie is voorbij, ik ben geslaagd en dus nu officieel Master in de kinderfysiotherapie. Met recht ben ik daar heel erg trots op! Dat hoofdstuk kan ik afsluiten…hoewel…echte rust in mijn hoofd is er nog niet.

Dat maakt het wel lastig, want over een kleine twee weken is de Ironman Antwerpen 70.3 al. In plaats van rust en ontspanning in mijn hoofd, zijn er nu vooral zenuwen en onzekerheid aanwezig. “Kan ik het allemaal wel, haal ik de finish wel, gaat mijn voet het houden, waarom ben ik nu toch zo moe?”. Allemaal stomme vragen die (vooral ‘s nachts) door mijn hoofd heen spoken.

Tuurlijk kan ik het! De meeste trainingen zijn geweest en ik heb nog nooit zoveel en gericht getraind als in de afgelopen 3 maanden. Oké, een superlange voorbereiding is het niet geweest, maar goed. Ik ben bij de trainingswedstrijden sneller dan de jaren ervoor geweest. Het zwemmen gaat weer lekker, fietsen gaat goed en het lopen ga ik ook volhouden. Er is 5 kilo af, dat scheelt ook weer voor het lopen.

Er hangt niks aan de wedstrijd af; Winnen doe ik  niet, ik hoef geen slot te halen voor een wereldkampioenschap in Amerika en als ik laatste word dan mag ik ook  nog gewoon thuis komen en houdt Martijn nog evenveel van me als voor de start.

Dan rijst de vraag: ”Waarom wilde ik ook alweer meedoen?” Op plaats 1 doe ik het voor mezelf. Het lijkt me hartstikke gaaf! Het is natuurlijk een hele prestatie om zo’n afstand te volbrengen. Voor mij voelt het ook een beetje als een bewijs dat ik de moeheid de baas begin te worden. Het zal nooit meer zo worden als vroeger, daar heb ik me inmiddels bij neergelegd, maar ik kijk wel naar de mogelijkheden die ik wèl kan doen. Zonder mezelf te slopen.
Ook hoop ik anderen te inspireren dat door vol te houden, gericht rustig te trainen, de zon weer gaat schijnen en je dromen in vervulling kunnen gaan.

Nog 13 nachtjes te gaan…Tijd genoeg om nog een hotelletje te boeken in het centrum van Antwerpen en je spandoek klaar te maken!
Ik ga de komende nachten niet teveel  nadenken en gewoon genieten van hetgeen wat komen gaat! (Makkelijker geschreven dan gedaan…..)